(گزیده ای از آثار استاد غفاری -ره-) برگرفته از كتاب "گلگشت معرفت"

برخي براين تصوّرندكه زندگي دنيا يعني كره زمين و طبيعت و زندگي آخرت يعني عالم ديگر غير ازكره زمين وجهان ديگري درآسمانها و يا جاهاي ديگر و به اين حساب لغت دنيا و آخرت را منطبق بر دو عالم و دو نوع زندگي دانسته اند و ما مي بينيم كه خداوند تبارك و تعالي دربعضي آيات قرآن اشاره مي كند كه زندگي آخرت به نام بهشت ياذجهنم بر روي همين كره زمين ظاهر مي گردد  همانطوركه زندگي دنيا بر روي كره زمين است. دراين آيه شريفه از قول اهل بهشت سخن مي گويد كه آنها وقتي وارد بهشت مي شوندچه مي گويند: «وقالوا الحمدالله الذي صدقنا وعدّه و اورثنا الارض نتبوء فيها من الجنة مانشاء ونعم اجرالعاملين» يعني: خدا را شكر مي كنيم كه وعدّه هاي خود را حقيقت داد زمين را در اختيار ما گذاشت كه بصورت بهشت درآمده . در هرجاي آن بخواهيم جا مي گيريم و محدوديّت نداريم. چقدرخوب است اجر عمل كنندگان، اين آيه نشان مي دهد كه زمين دراختيار بندگآن صالح خدا قرار گرفته وبه اين شكل فعلي نيست بلكه به ‌صورت بهشت در مي آيد و آيات ديگر بسيار است از آن جمله درآيه مربوط به قيامت مي فرمايد: «واشرقت الارض بنور ربها و جئي بالنبيين و الصديقين و الشهداء» يعني: زمين آن روز به نورخدا (منظور علم خداست كه توسّط ائمه اطهار (ع) و امام زمان (عج) منتشر مي گردد) روشن مي گردد و درپي آن پيامبران وصديقين و شهداء وصالحين ظاهر وحاضر مي گردند. آيات ديگري هم هست از اين قبيل كه اموات از دل زمين خارج شده روي زمين منتشر و به حساب آنها رسيدگي مي شود. از اين آيات استنباط مي شود كه دنيا و آخرت نام دو نوع زندگي بر روي كره زمين، نوع اوّل از تولّد تا مرگ است و نوع دوّم ازمرگ تا ابد. زندگي نوع دوّم درپناه حكومت خدا وائمه اطهار(ع)داير مي گردد كه فاتح آن امام زمان(عج) است. 

«تفسير سوره قيامت، ص 71»

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط صاحبدلان  |